آموزش و پرورش در عصر جديد نياز تمام واحدهاي پژوهشي و ارگانها و مؤسسات دولتي و خصوصي است. پژوهشكده حفاظت و مرمت بايد همگام با اين روند رو به رشد، شيوههاي نوين آموزش و پژوهش را در دستور كار خود قرار دهد. (آنچه كه امروز تا حدودي آغاز شده است)
در گام نخست آموزش هاي تكميلي براي مرمتگران و كارشناسان حفظ و احياء سازمانهاي استاني و آشنايي آنها با جديدترين شيوهها و روشهاي حفاظت، ميتواند در به روز كردن دانش فني و تجربي همكاران مرمتگر بيشتر كمك كند.
گام بعدي، آموزش فراگير براي تمامي كارشناسان باستان شناس سازمانهاي استاني است. باستان شناسان به دليل برخورد كننده اوليه با آثار و از جملۀ آنها بافته ها در حين كاوش، بايد حداقل روشهاي اوليه حفاظت از اين دستاوردهاي گرانبهاي بشري را فرا گرفته و در حين كاوش بر روي سايت حفاري بتوانند از آن تجربيات گرانبها استفاده علمي و عملی نمايند.
خوشبختانه در سالهاي اخير پژوهشکده حفاظت و مرمت سازمان، علاوه بر در اختيار داشتن اساتيد گرانقدر و بزرگ، واحدها و مؤسسات جديدي وارد عرصه فعاليت در زمينه آموزش و پژوهش شدهاند كه گام مثبتي در پيمودن اين راه دشوار جهت رسيدن به آيندهاي روشن است. پيشنهاد ميگردد پژوهشكده حفاظت و مرمت طرح سیاست گذاريهاي بلند مدت و آينده نگري را براي اين واحدها و مؤسسات پيگيري نمايد.
پژوهشكده مرمت به دليل بهرهگيري از اساتيد و تجربيات گرانبهاي اين عزيزان، بايد خود را در سطح جهاني در زمينههاي آموزشي و پژوهشي مطرح و به عنوان مركزي معتبر به جذب نخبگان داخلي و خارجي بپردازد. اين مهم مستلزم برنامه ريزيهاي دقيق و منسجم و بهرهگيري از توان استانها و تمركز زدايي است.
مهمترين معضل و چالش فراروي مرمتگران، نبود امكانات لازم و عدم بهره جستن از آن در حين حفاري و كاوش است. ايجاد كارگاه هاي تخصص با آزمايشگاهي هر چند كوچك در كنار سايتهاي بزرگ حفاري، به حفاظت از يافتههاي حفاري بخصوص بافتهها كه از حساسيت خاصي برخوردارند بسيار كمك خواهد كرد.
پيشنهاد ميگردد پيشكسوتان، اساتيد و صاحبنظران مرمت و حفاظت به صورت دورهاي از سايتها و گنجينههاي استانها بازديد، تا ضمن در جريان قرار گرفتن از عملكرد مرمتگران، تجربيات گرانبهاي خود را اختيار آنان قرار دهند. متأسفانه به دليل عدم آموزش كافي همكاران امين اموال در سازمانهاي استانها، روند تخريب بافتهها و منسوجات منحصر بفردي كه از سايتهاي مهم به دست آمده در حال افزاشي است. ايجاد كارگاههاي آموزشي جهت اين عزيزان و در اختيار داشتن حداقل يك مرمتگر توسط امين اموال، روند حفاظت از دست بافتهها آسانتر پيش ميرود. به دليل رطوبت زياد گنجينهها و نبود دستگاه هاي كنترل رطوبت و دما در مخزنها و انبار ها، كپك و پوسيدگي تهديدي بزرگ براي دستبافتههاست. نقل و انتقالات اين منسوجات به مكانهايي غير از موزهها نيز تهديدي بزرگ محسوب ميشود.
با توجه به چند جانبه بودن تحقيقات در زمينه بافتهها و منسوجات همچنين اعتقاد به لزوم همکاري بين بخشي و بهرهگيري از دانش حرفهاي متخصصان و پژوهشگران ساير رشتههاي علوم و صنايع، بهتر است فعاليتهاي مرمتگران با تکيه بر توان و امکانات علمي و اجرايي درون پژوهشکده و همکاري با ساير واحدهاي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و ديگر نهادها و مؤسسات علاقمند به موضوع حفاظت بافتهها انجام شود.
